oaza.pl
Światło-Życie

Strona główna · Rok wiary · O Ruchu: Świadectwa · Kalendaria: Rekolekcje · CDOR · Diakonie · Stowarzyszenie DIAKONIA · Dokumenty i materiały · Wydawnictwo · Czasopisma · Rozmaitości · Przegląd wydarzeń · e-KARTKI · Poczta przez WWW · Powiadomienie o nowościach · Kontakty · Kalendarz

 
Szukanie zaawansowane / Indeksy
Temat pracy rocznej:
13/14: Narodzić się na nowo
Domowy Kościół Krucjata Wyzwolenia Człowieka Ks. Franciszek Blachnicki
Nasz słownik

Jagiellońska

Światło-Życie

Kościół Dobrego Pasterza

Nasze strony

Diakonia Misyjna w Łodzi

Domowy Kościół w Stanach Zjednoczonych

Krucjata Wyzwolenia Człowieka na Słowacji

Dlaczego powinniśmy adorować Boga?
Szkoła modlitwy

"Każdy człowiek, który pojmuje, że jest stworzeniem Bożym, po­kornie uznaje Wszechmogącego i adoruje Go. W chrześcijań­skiej adoracji jednakże nie tylko dostrzega się wielkość, wszechmoc i świętość Boga, ale z wdzięcznością chwali się rów­nież Jezusa, w którym Bóg nas najpierw ukochał i który jest na­szym Zbawicielem.

Kto naprawdę adoruje Boga, przychodzi do Niego na kola­nach lub rzu­ca się na ziemię. Przez to wyraża się prawda o rela­cji między człowie­kiem a Bogiem: On jest wielki, a my mali. Jed­nocześnie człowiek nigdy nie jest tak wielki jak wtedy, gdy w po­stawie dobrowolnego poświęce­nia klęka przed Bogiem. Niewie­rzący, który szuka Boga i zaczyna się modlić, może Go w ten sposób znaleźć" (Youcat 485).

***

„Modlitwa adoracji jest dla mnie najbardziej wyczuwalnym Spotkaniem. Spotkaniem wzroku ze wzrokiem. Serca z sercem. Jest czasem, kiedy można po prostu patrzeć i nic więcej” [Iwona, l. 19]. „Aby w ten sposób adorować, muszę na­prawdę mieć sporo czasu i wejść w taki stan ducha, by nic innego mnie nie rozpraszało” [Dotta, l.20]. „Zanim wejdę w ciszę, gdy jeszcze wszystko przetacza mi się przez głowę, to uświadamiam sobie, jaka ja mała i przyziemna jestem, a jaki On ogromny i wspaniały!” [Natalia, l.19]. „W momencie dojścia do «właściwej adoracji» pozostaje we mnie tylko zachwyt i poczucie żywej Obecności” [Mateusz, l.18].

Modlitwa adoracji to stawanie przed Ojcem, który mnie stworzył, z Synem, który mnie odkupił, w Duchu, który mnie napełnia i uświę­ca. Nie jest to modlitwa łatwa. Często trzeba najpierw „przetrwać” mi­nuty szalejących myśli i obrazów, niepokojów o ludzi i ważne sprawy, aby wreszcie „po prostu właśnie tak BYĆ dla Niego, jak On jest dla nas, bez zarzucania Go sobą i swoimi problema­mi” [Dotta, l.20]. Wte­dy „to trochę taki inny stan, bo nawet organizm też inaczej wtedy funkcjonu­je, po prostu jest się całym w zachwycie i to wystar­czy” [Natalia, l.19]. Odpoczywa dusza i ciało. Serce miota­jące się nie­spokojnie wśród py­tań, lęków, wątpliwości, osób i decyzji – znajduje swój azyl i źródło ra­dości!

Adoracja to ta modlitwa, która pozwala nam poznawać siebie. Gdy serce musi zmierzyć się z ciszą, to ujawnia, czym i kim jest na­prawdę zajęte. To piękny, choć nieraz trudny i wymagający odwagi, czas prawdy. „Właśnie nie jest oczywiste, KOGO adoruję. Wiele z moich adoracji skupiało się wokół konkretnych ludzi. Było bardziej modlitwą prośby za kogoś lub w jakiejś intencji” [Iwona, l.19]. „Bardzo często jest tak, że zamiast adorować Boga, przed którym wła­śnie sto­ję, sporo czasu zajmuję przejściem przez adorację siebie (czyli rozmy­ślanie nad sobą lub rozmowę z Nim o sobie), aż do «adoracji właści­wej», czyli oglądania samego Boga w trzech Osobach, który do­konał tyle, że ludzki umysł nie ogarnie” [Mateusz, l.18]. Właśnie w ad­oracji zobaczę, ile uwagi zajmuję sobą samym, ile troski poświęcam innym ludziom – i którym? – oraz czy Bóg jest na pierwszym miejscu. A jeśli nie On, to kto?

Adoracja to też ta modlitwa, która najbardziej pozwala wchodzić z Bogiem w żywą relację i to na różnych poziomach. Daje ona nam, ludziom, możliwość przebywania w Obecności Boga, nieustannego oddawania Mu pierwszego miejsca w życiu, jeśli zajął je kto inny. Ado­racja to zapowiedź Nieba, to przedsmak stanu, do którego jesteśmy wszyscy zaproszeni na Wieczność; to możliwość „ćwiczenia” tego, co będziemy robić Tam. Czy to nużące, nudne?

„Adoruję Artystę! W adoracji na pewno Pan Bóg nie jawi mi się ja­ko Szef (lubię Go tak nazywać). Naprawdę, widzę w Nim Artystę, i niesamowicie mnie zachwyca swoim geniuszem! Jestem trochę jak małe dziecko patrzące na to, co Tato wyrabia i jaki jest, ze świadomo­ścią własnej maleńkości” [Natalia, l.19]. „Gdy z kimś rozmawiam, mam potrzebę patrzenia mu w oczy. Łatwiej wtedy się z kimś porozu­mieć, łatwiej poczuć się słuchanym. Zauważyłam, że szukam zawsze wzroku Boga wpatrując się w Najświętszy Sakrament” [Dotta, l.20]. „Uwielbiam przebywać w miejscu gdzie jest Adoracja Najświętszego Sakramentu. Jest to jedyny czas, kiedy niczego się nie boję. I czuję ten ogrom Miłości. Nie wiem, dlaczego… po prostu niczego więcej mi Tam nie potrzeba” [Jadzia, l.19].

„Gdzie jest Bóg, tam jest i Niebo” [św. Teresa z Avila].

s. Rita od Chrystusa Sługi WNO

Powyższy tekst pochodzi cyklu "Szkoła modlitwy" ukazującego się na łamach "Wieczernika" i ukaże się w numerze 194.

Więcej o 194 numerze "Wieczernika" przeczytasz tutaj.

----------------------------------------------------------

"Wieczernik"
http://www.wieczernik.oaza.pl/
http://www.facebook.com/wieczernik.pismo
os. Stare Żegrze 32/5
61-249 Poznań
tel. 61 879 77 69
wieczernik@oaza.pl
zamówienia i prenumerata:
tel. 061 862 53 73
prenumerata@wieczernik.oaza.pl

Dod. Krzysztof Jankowiak dnia 1-06-2013 o godz. 10:48

Komentarze:

1. Redakcja serwisu oaza.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych komentarzy ani się z nimi nie utożsamia. 2. Komentarze są wprowadzane przez internautów w sposób niezależny od Redakcji i jako takie nie stanowią części serwisu obsługiwanego przez Redakcję. 3. Redakcja zastrzega sobie prawo do usunięcia lub wstrzymanie niektórych komentarzy bez podania przyczyn. W szczególności dotyczy to kometarzy zawierających treści, które mogą być odebrane jako obraźliwe lub nie są związane z tematem. 4. Każdy czyta komentarze na własną odpowiedzialność.

 
Tytuł:
Treść:
Podpis:
Kod:kod
Możesz edytować swój komentarz przez 15 min. po dodaniu.

Zobacz także:

Otworzyć się na radość Ewangelii (5-06-2014)

Radość Ewangelii (13-05-2014)

Oazo, na misje! (11-05-2014)

Po co świętować? (10-04-2014)

Radość wieszczów (5-04-2014)

© DKS Ruchu Światło-Życie. Redakcja merytoryczna: redakcja@oaza.pl. Redakcja techniczna: webmaster@oaza.pl
Informacja o cookies.
Contact our HP Department if you are desperate to get black listed.